Als je het verhaal van ‘La Cage aux Folles’ al vaagjes kent, maar de nieuwe musical nog niet hebt gezien, denk je waarschijnlijk aan een lading vieze travestieten en een constante stoet van kussende mannen. Daar zit een kern van waarheid in, maar absoluut niet vies. Nou ja, een beetje dan.

Het verhaal van ‘La Cage aux Folles‘ gaat over Albin en Georges. Deze twee mannen, waarvan één zich graag verkleed als vrouw en ook als vrouw leeft, hebben samen een relatie. Al twintig jaar lang! George runt een nachtclub in het Franse Saint-Tropéz. Albin speelt als Zaza daar dagelijks de sterren van de hemel en het publiek geniet van ‘haar’. Want iedereen in de Rivièra kent Zaza. Georges heeft uit een vorige, nogal korte relatie nog een zoon: Jean Michel. Hij gaat trouwen. Maar natuurlijk niet met zomaar een meisje. Nee, met de dochter van de leider van een conservatieve politieke partij in Frankrijk. Om een ‘normaal’ gezin voor te stellen, wordt het hele huis omgetoverd tot klooster en Albin moet weg. Maar dit loopt natuurlijk niet op rolletjes.

Een musical is pas echt een musical als er swing in zit. En die swing is er zeker, in deze nogal foute musical. Maar het is niet zomaar een foute musical, want er zit een boodschap in. Een boodschap die zestien jaar geleden al belangrijk was, maar nu nog steeds. Want als homoseksueel heb je het nog steeds niet makkelijk. Het verhaal gaat over familie-waarden, onvoorwaardelijke liefde (of je nu man of vrouw bent) en te zijn wie je werkelijk bent. En dat is ook de boodschap; ‘wees trots op wie je bent’.

De show zit geweldig in elkaar. Met Jon en Stanley als geweldig duo aan het hoofd en onder hen een groot aantal tot vrouw omgetoverde mannen. En je zou niet eens zeggen dat het mannen waren. De chemie tussen Stanley en jon is in de voorstelling zeker goed te zien en dat voelde je ook als publiek. Op de humor die de musical van zichzelf al heeft, doet Jon er nog een schepje bovenop. Door zijn fantastische mimiek en perfecte timing is de voorstelling niet alleen een serieus verhaal, maar ook een geweldige cabaretvoorstelling. Want Jon en Stanley hebben allebei de kans gekregen om regelmatig een gesprek met het publiek aan te gaan. En die interactie maakt de voorstelling nog leuker en zorgt ervoor dat je er niet alleen naar kijkt, maar er ook in zit.

Kostuums, decor en licht; het klopt allemaal in deze musical. Je waant je echt even in de Franse Côte d’Azur. Dat komt natuurlijk ook door de heerlijke Franse muziek die de voorstelling met zich mee draagt. Muziek die je laat glimlachen en vrolijk maakt, maar ook kan ontroeren. En daar komen dan nog de prachtige stemmen van Jon en Stanley bij.

Kortom; eigenlijk alleen maar lof voor deze musical. Daarom raad ik iedereen aan om naar deze musical te gaan. Of je nu homo of hetero bent, wel of niet van musicals houdt: het maakt niet uit. Ga er heen, geniet, laat je verbazen, laat je verrassen, maar laat je vooral inspireren. Want we zijn tenslotte allemaal wie we zijn.

‘La Cage aux Folles’ draait van 19 t/m 24 april in Theater aan de Parade

Elindo Avastia