'Ik vind het leuk als liedjes irritant zijn'

Piepschuim: is het nou een band, muziektheater, cabaret of iets wat gewoon nog nooit gedaan is? Ik ga vol vertrouwen voor het laatste: piepschuim is gewoon lekker zichzelf. Met teksten die je van je kruk af doen vallen van het lachen, een leuke tent en goede proppers bereik je veel. Piepschuim gaat dit jaar een theatertour doen, maar van 6 t/m 15 augustus staan deze heren op de Boulevard! Er is maar één goede tip (na het lezen van dit interview): gewoon gaan! Piepschuim zal je verrassen op hun eigen manier. Piepschuim bestaat al ruim 8 jaar. Cor, Jacco en Robbert wensen jullie veel leesplezier!
door Janneke Swanenberg. Foto's: Marleen Serne.  

Beschrijf Piepschuim in 3 woorden
In koor: Het is mijn werk.
Cor: energiek, gek en piepschuim.

Is Piepschuim een band, cabaret, muziektheater, musical? Hoe beschrijf je Piepschuim?
C: Dat wisselt nogal, het ligt er ook aan waar we zijn. De laatste tijd is het meestal muziektheater. Eigenlijk zijn we een bandje dat in het theater staat, met muziek die grappig is, dus dan is het weer cabaret. We vallen er eigenlijk een beetje tussenin.

Jullie zien jezelf dus wel echt als bandje: wat maakt jullie dan toch anders dan andere bands?
C: Als je ons vergelijkt met muziektheater krijg je al gauw musical, maar daar zijn we dan weer teveel bandje voor. Maar als je ons vergelijkt met serieus muziektheater zijn we misschien wel weer te grappig. En als je ons dan vergelijkt met cabaret, is het weer teveel muziek. We hebben ook meer popprijzen gewonnen dan cabaretprijzen.

Hoe kennen jullie elkaar?
Jacco: Niet. We kenden elkaar voor dit bandje helemaal niet, misschien van gezicht maar meer niet.
C: Ik heb Jacco gevraagd voor een project dat Piepschuim ging heten. Toen hebben we ons na een paar maanden ingeschreven voor het singer-songwriter festival en daar was Robbert. Het leek me een goed plan om samen met piepschuim met een twaalfkoppig blaasorkest te gaan werken.
Robbert: En uiteindelijk werd het er maar één.
C: Ik kende ook vrienden van Jacco, heb hem gevraagd en vanaf toen zijn we bijna 60 optredens per jaar gaan doen, dus een per week ongeveer.

Maar je begint toch geen band met iemand die je helemaal niet kent?
C: Eigenlijk was het helemaal niet de bedoeling om een bandje te beginnen. Ik wilde graag een cd'tje maken met nummers die ik in mijn andere bandje niet kwijt kon. Dat project is Piepschuim geworden en nu zijn we echt een band.
R: Ik heb ze ook voor het eerst gezien op het podium, sprak Cor aan na het optreden en toen kwam hij met heel zijn idee over dat twaalfkoppige blaasorkest. Ik kon er twee leveren, ikzelf en een ander, die er trouwens mee gestopt is omdat hij geëmigreerd is.

Wat is het leukste dat je het afgelopen jaar gedaan hebt?
C: Optreden. We hebben alle drie onze baan opgezegd om er echt fulltime van te gaan leven, dat is ook wel leuk. Met optredens enzo vond ik Beverwijk en Deventer wel erg leuk. Het was propvol, mensen gingen helemaal los, alles ging mis en zelfs de organisatie kwam naar ons toe van: we hebben nog nooit een staande ovatie gehad! Dat was echt heel leuk. En de previews in het theater, dan worden na de shows gewoon de eerste 35 kaarten verkocht.

Wat deden jullie dan voor beroep?
C:  Docent Nederlands.
J: onderzoeker en fysiotherapeut.
R: Programmameur in de cultuur educatie sector.

Volgens mij zijn jullie als Piepschuim leuker...Hoe komen jullie aan jullie naam?
C: ‘Piepschuim’ is gewoon een leuk woord. Ik heb ooit een interview moeten doen bij een radio, en de avond daarvoor had ik een voorkijkavond gehad. Was allemaal heel gezellig enzo, veel alcohol. Maar toen vroegen ze waarom ik schreef. Ik vind het leuk als liedjes irritant zijn, aan je blijven kleven zoals bolletjes piepschuim aan je vingers. En toen was het: hé, leuk woord, moet ik iets mee doen!

Wie is jullie trouwste fan?
C: Hoe heet hij ook alweer? Marcus! Die komt ook altijd twee, drie keer kijken op de boulevard. Echt heel leuk. We hebben wel eens gehad dat een vrouw naar ons toekwam: ja ik heb jullie al 5 keer gezien, ik volg jullie overal. Echt heel raar.

Wat is de raarste plek waar je ooit heb moeten optreden?
C: 3 meter hoog (boulevard). Studentenkamers. Spelend op een platbodem Volendam binnen varen, dat was echt leuk.
R: We hebben ook wel eens in de Achterhoek gespeeld in een kroeg, maar die mensen zaten helemaal niet te wachten op een bandje. Een jongen vroeg ‘kan het niet zachter’, dat soort dingen. Wij stonden ook voor het dartbord dus ze konden ook niet darten, en wij stonden herrie te schoppen en dat was niet helemaal de bedoeling.
J: We hebben ook wel eens een show gehad waarbij we alles in levensliedversie hebben gezongen. Uiteindelijk hadden we een superrecensie op 3VOOR12 dus dat was echt gaaf! Maar tijdens dat optreden kon ik echt wel door de grond gaan.
R: We hebben ook wel eens een aanbieding gehad, maar toen kon Cor niet dus hebben we alles instrumentaal gedaan. Was ook geen succes.
C: We hebben ook wel eens bij de Harley Davidson dag gespeeld, dat was een beetje een rare plek maar wel een leuk optreden.

Waar ben je aan verslaafd?
J: Chocolade!
C: Mars! Door de midden gesneden voor Jacco. Koffie denk ik.
R: Mijn iPhone!

Wie schrijft jullie liedjes?
C: Ik schrijf meestal de teksten, stukje van een akkoord. Maar Jacco maakt meestal de schema's voor de instrumentale versie. Ik bedenk ook altijd liedjes op de fiets, bijna alles eigenlijk. Dan heb je toch niks anders te doen, dan spreek ik mijn eigen voicemail in en dan heel snel opschrijven als ik thuis kom. Mensen schrijven gewoon veel dingen onderweg. Eigenlijk maken we liedjes wel echt met z'n drieen.

Wie is je held of heldin?
C: Nelson Mandela! Nee dat zou een beetje raar zijn.
R: Jacco is mijn grote held. Sonny Rollins, hij is echt heel erg goed!
J: Ik heb geen held, ik ben meer gewend om de held van iemand anders te zijn.

Wat is het leukste nummer om 'live' te laten horen?
C: 'Alles tegelijk', dan zingen ze ook altijd mee speciaal voor Jacco. 'Ergernis'. 'Tiktiktik' is wel het leukste om live te doen denk ik.

Waar zou je de eerste maandag na de Boulevard willen zijn?
J: Ik blijf thuis.
C: Ergens waar het warm is, Marokko ofzo. Of een eiland, Jamaica. Of een trein kapen en dwingen door te rijden. 
R: Ik ga met een surfplank aan de Spaanse kust liggen.
J: Ik ga zeilen! Maakt niet uit waarheen.

Wat betekent de Boulevard voor jullie?
C: Hard werken, veel plezier hebben, veel shows doen. Het is wel een van de leukste festivals die we doen dit jaar. De mensen die onze theatertour organiseren hebben ons ook voor het eerst gezien op de Boulevard, dus het is wel belangrijk voor ons.

Willen jullie nog iets kwijt?
C: We spelen echt drie verschillende shows: oranje, wit en grijs. Het zou leuk zijn als jullie allemaal komen kijken!