Waar Den Bosch in het dagelijks leven toch al wordt bevolkt door nogal opmerkelijke figuren, spannen we tijdens carnaval de kroon. Een fietsende pinguïn, een oma in een met bier overgoten minirok zo hoog opgetrokken dat je haar rood-wit-gele string ziet zitten en in een hoekje van het café staan een dellerig elfje en een monnik hevig met elkaar te zoenen. Drie dagen lang is de hiërarchie in Den Bosch ver te zoeken. Niemand is burgemeester of bankdirecteur, maar Ben Saunders of lid van Al Qaida. Bosschenaren zonder inspiratie (foei!) hullen zich gewoon in onze Oeteldonkse kleuren en met een glas bier in je hand zal niemand denken dat je er niet bij hoort.
Maar wie denkt dat wij ons gewoon drie dagen lang staan te bezatten in een of ander mallotig pakje heeft het mis. Carnaval is topsport. Ik ben zelf het klassieke voorbeeld van te vroeg pieken. Ik wilde helemaal geen carnaval vieren, want of je gaat niet of je gaat tot het bittere einde. Maar zodra de eerste confetti door een nietsvermoedend kindje over me heen werd gestrooid en ik mensen in grote getallen de stad in zag trekken, was ik al om. Ik kon toch zeker wel één dag gaan? Niet te gek, alleen de zondag, gewoon even naar Knillis kijken met één of heel misschien twee biertjes? Rond een uur of zeven s ’avonds was ik alleen over. Iedereen was eten. Ik niet, eten is immers voor mietjes. Ik bleef gewoon lekker bier drinken en nieuwe vrienden had ik al gevonden. Die vonden eten ook voor mietjes. Een uur later zat ik verdwaasd in een hoekje af en toe nog wat flarden meezingend van ‘Lekker lope’. Hoe ik thuis ben gekomen is me een compleet raadsel. Carnaval heeft me na één dag al volledig knock out geslagen en in plaats van dapper terug te vechten bracht ik de maandag door in mijn bed met wat verdwaalde slingers om me heen, de optocht die langs mijn huis kwam vervloekend. Ik buig diep voor iedereen die het drie dagen lang volhoudt zonder te mekkeren. Wacht maar af carnaval. Dit jaar heb je me wederom verslagen, maar volgend jaar vecht ik terug als een ware Oeteldonker.