Titel: De storm
Regie: Ben Sombogaart
Speelduur: 96 minuten
Recensent: Carmen Wijnen

De watersnoodramp van 1953 is een van de zwarte bladzijdes uit het Nederlandse geschiedenisboek. Als het water toeslaat wordt ook de boerderij van Julia en haar ouders niet gespaard. Julia is een ongehuwde moeder die sinds haar zwangerschap door iedereen met de nek wordt aangekeken en als een schande voor haar familie wordt gezien. Als het water in de nacht van 31 januari ook hun boerderij bereikt probeert ze haar zoontje te redden door hem in een kistje te stoppen. Maar als Julia zelf in het woeste water terechtkomt en ze nog maar net van de dood wordt gered door luchtmachtsergeant Aldo, moet ze haar kindje achterlaten. Niemand geeft haar enige kans van slagen, maar Julia zet alles op alles en gaat terug om haar zoontje te vinden...

De film heeft een erg sterk verhaal en komt snel op gang. Het is vooral gericht op Julia en niet op tien verschillende mensen, dit maakt de film sterker. Julia symboliseert de duizenden slachtoffers. De rol van de naïeve, kwetsbare maar ook sterke Julia wordt erg goed vertolkt door Sylvia Hoeks, maar ook de andere rollen worden erg goed neergezet.

Ook de special effects in de film zijn voor Nederlandse maatstaven bovengemiddeld. Vooral het openingsshot, van de woeste Zeeuwse golven die steeds dichter bij de kust komen, is erg mooi. Alleen de flashbacks die in de film voorkomen zijn niet zo geslaagd en remmen de film af.

Omdat het zo lang duurde om de financiën voor de film rond te krijgen, is er vóórr de film al een boek over uitgekomen: 1953, geschreven door Rik Launspach, die samen met Marjolen Beumer het scenario voor de film schreef.

Ben Sombogaart (De tweeling, Bride flight, Abeltje) is erg dicht bij de historische feiten gebleven en dat alles samen maakt De Storm wat mij betreft één van de betere Nederlandse films van het afgelopen jaar.