Leuke, gezellige, romantische komedie

Een stel wat in het eerste gezicht niet bij elkaar lijkt te passen, blijkt aan het einde het perfecte koppel te zijn. Kennen we er van deze films al niet genoeg? De film “Life as we know it” bewijst het tegendeel.

Door: Anne Kamps

 

De hoofdrollen zijn gegeven aan Katherine Heigl en Josh Duhamel. Holly (Heigl) en Eric (Duhamel) hebben dezelfde vrienden,
hierdoor kennen ze elkaar dan ook. Eric is alles wat Katherine niet in een man zoekt. Katherine is de eeuwige control freak en Eric het andere uiterste. Na een tragisch ongeluk overlijden de vrienden van Holly en Eric en blijft hun 1-jarige dochtertje achter zonder ouders. Het blijkt dat Holly en Eric de voogdij toegewezen hebben gekregen, wat een verassing voor hen is, maar ze zetten hun schouders er onder en gaan, ook al lijken ze elkaar niet te mogen, het kind opvoeden. Hierdoor leren ze andere kanten van elkaar kennen.

 

De film lijkt een cliché en dat is het ook in zekere mate, maar dat maakt hem niet minder leuk. Heigl en Duhamel zijn perfect voor hun rollen. Af en toe heb ik het idee dat ik naar dezelfde films zit te kijken, aangezien Heigl rollen speelt die wel heel veel op elkaar lijken. Maar dat komt misschien ook wel omdat ze goed is in het spelen van de controlfreak/niet-in-voor-verassingen/onhandige/stuntelige vrouw. Al met al is het een leuke gezellige romantische komedie, die je aan het lachen maakt.

'Ik ben gewoon niet beroemd'

We kennen hem als 'de mooie jongen met veel aandacht van mooie meiden' van de film Timboektoe. Maar is deze jongen echt zo'n player als in de film? Doet hij meer naast acteren? Wat zijn zijn dromen, wensen en hobby's naast toneel? Hij stond op de boulevard in 's-hertogenbosch (in 2009 en 2010!) en wij van XSHERO hebben Daniel Cornelissen eens goed aan de tand gevoeld!
Door: Janneke Swanenberg
Foto's: Marleen Serne.


Waarom heb je auditie gedaan voor Timboektoe?
Ik heb auditie gedaan, omdat mijn castingbureau dat aanbood.

Wilde je auditie doen?
Ik vond het wel leuk om in een speelfilm te spelen, dus toen heb ik auditie gedaan. Ik kende verder de boeken niet, maar dacht van: ik wil het wel proberen. Ik heb ook wel heel lang moeten wachten, alle rollen waren anders, mensen kregen elkaars rollen, maar na een tijdje kreeg ik een telefoontje dat ik de rol toch had.

Je was 17 toen je de rol kreeg, is het niet heel raar om jezelf op zo'n groot beeld te zien spelen?
Ja, dat is zeker raar. Maar eigenlijk was vooral het opnemen heel erg leuk. Dat was in Frankrijk, en mijn opnamedagen lagen nogal ver uit elkaar, dus kon ik de rest van de week lekker aan het zwembad liggen. Ook heel veel leuke mensen ontmoet en ik heb er veel contacten aan overgehouden. Ik weet nog dat ik in het busje te horen kreeg dat ik geslaagd was, dat was ook wel heel fijn.

Herken je jezelf in je rol?
Nee, eigenlijk absoluut niet. Ben best bescheiden in de liefde, al zeg ik het zelf :). Ook met naar iemand toe stappen enzo, ik herken mezelf er eigenlijk helemaal niet in. Ik lijk absoluut niet op mijn rol in de film.

Echt geen enkel herkenningspunt?
Er was wel een scene waarin ik een bloesje aan had, toen had ik zoiets van: nouja dit zou ik zelf ook wel kunnen dragen. Meer niet eigenlijk.

Is toneel anders dan film?
Ja, dat is heel anders. Met toneel (op de Boulevard bijvoorbeeld) je krijg in zo'n klein tentje heel erg een huiskamergevoel. Alsof je met z'n allen hebt gegeten en nu aan het toetje zit. Het is heel erg 'lief'. Film daarentegen is groot, met veel camera's en veel mensen, met een veel groter bereik. Toneel krijg ik ook op school (toneelschool Amsterdam) dus daar doe je ook veel meer mee.

Wat is de raarste plek waar je ooit hebt moeten optreden?
Vorig jaar hebben we een soort theater thuis project gedaan. Dan kunnen mensen jouw voorstelling 'bestellen' en kom je bij iemand thuis spelen. Dan kom je wel eens op hele rare plekken, in een tuin met kinderen, of op een zolder. Mensen reageren ook heel raar, dat ze allemaal heel hard moeten lachen en daarna niks zeggen. Of juist heel enthousiast zijn, terwijl ze de hele voorstelling verveeld hebben zitten kijken. Dat we een voorstelling speelde in een kantine van een bedrijf en dat de schoonmaaksters gewoon aan het schoonmaken waren achter het publiek. Dat was echt wel raar.

Vind je jezelf beroemd?
Nee absoluut niet, wil ook niet dat mensen dat denken. Mensen kennen me, maar het is echt niet dat ik word achtervolgd op straat ofzo. Ik ben gewoon niet beroemd.

Waar ben je aan verslaafd?
Op dit moment aan Madman de serie, zweedse raadsels en icetea van de AH, dat valt nu wel weer mee maar daar was ik echt aan verslaafd.

Wie is je held/heldin?
Bob Dylan en Elvis Presley. Vroeger wilde ik graag zanger worden, heb zelfs mijn haar een keer zwart geverfd om op Elvis te lijken maar dat bleek niet zo'n goed idee te zijn.

Wat was je grootste blunder ooit?
Ik heb een tijdje bij een improvisatie groep gespeeld en die hadden van die voorspeel avonden met een host. Ze vonden het kennelijk een goed idee om mij als host te nemen maar dat ging niet echt. Die gasten zijn zo goed op elkaar ingespeeld, daar kwam ik gewoon echt niet tussen. En dat je je verspreekt met je tekst, dat soort dingen. Niet echt grote blunders.

Is het leuker om alleen te spelen of met de groep?
Absoluut met de groep, het leuke is gewoon dat je samen bent. Ik vind het ook leuk om mijn eigen tekst te doen, maar met Wouter spelen is ook leuk.

Waar ben je de eerste maandag na de Boulevard?
Ik denk naar Den Haag, daarna naar Amsterdam en daarna ga ik naar Berlijn. Ik ga gewoon door eigenlijk, geen rust.

Waar zie je jezelf over 5 jaar?
Geen idee, ik zou wel graag een liedjesprogramma willen doen. Of een programma net als Paul de Leeuw, zoiets. Ik wil zoveel dingen, ik zou wel een eigen tv-programma willen hebben, dat lijkt me echt heel leuk.

Als je nooit meer zou kunnen acteren wat zou je dan gaan doen?
Ik zou graag kok willen worden, maar dan ook echt een hele goede, met een eigen restaurant. Maar het allerliefst blijf ik toch acteur!

Vergelijk je jezelf met andere acteurs?
Ja dat doet iedereen wel denk ik, maar niet zo heel erg. Ik ben wel jaloers ingesteld, maar iedereen is anders. Iedereen heeft iets speciaals, dat is iets heel kleins, kun je niet benoemen maar je hebt het wel, iets wat jou jou maakt.
Maar: Henriette Tol vind ik wel heel goed, had laatst een toneelstuk gezien met haar erin. Dan denk ik wel: dat wil ik ook. 

 

 

 

 

Een dubbele aflevering van Elindo's Eftelingprogramma Attraction Breaking News! De zomervakantie is natuurlijk hét seizoen waarin veel mensen weer eens naar de Efteling gaan - welke attracties je daar echt niet mag missen hoor je in aflevering 22, waarin bekend wordt gemaakt wie de genomineerden zijn voor de 'Beste Eftelingattractie van het jaar 2010 award'. Natuurlijk zit er ook in deze aflevering weer een Top 4, misschien wel het leukste onderdeel van Attraction Breaking News, namelijk een top 4 indoor achtbanen in Europa. Aflevering 23 kent maarliefst drie Top 4's...genoeg gezegd, kijken maar!

Hip Hop in Duketown 2010

Op een festival komen altijd veel mensen af. Heel veel mensen. Mensen waarvan je verwacht dat ze komen (jongens met broeken tot op hun knieën en meisjes met Vans) en mensen die je niet verwacht.. (kleine baby's, dansende kindjes).
Het straatbeeld van HHID: breed en very nice. Er was veel te doen op het terrein van HHID, van skate ramps met bijvoorbeeld David, 12 jaar die pas 2 jaar skate en als een idioot over de ramp vloog. (blond jongetje met helm op foto) maar ook mensen met stijl, echte hip hop-pers met laaghangende broeken en kinderen die spelen met uitgescheurde zit zakken. HHID was geslaagd, het was lekker weer en de mensen die er waren waren allemaal positief. Hier de foto's gemaakt door Marleen Serné!
Wil je de foto's in betere kwaliteit zien? Kijk hier!
(Tekst: Janneke Swanenberg)